Sonunda oldu. Munzur’mun önüne setlerden biri çekildi. Bir anda çıplak kalan kırmızı pullu ala balık, önce şaşırdı, Munzur’u aradığında Munzur artık akmıyordu, çırpınarak öldü.
Anlaşılan yavaş yavaş, dirhem dirhem Munzur’umun canını alacaklar, can alıcılar.

Şimdilik boynunu sıkıyorlar, sonra  işkence edecekler, sonra birbirinden koparıp parçalara bölecekler, sonrada nazlı yüregini deşip öldürecekeler Munzur’umu...

Munzur’suz ne anlamı olaki birbirinden koparılmış, her bir parçası bir  tarafa savrulmuş benim o Jar’u diyar memeleketimin...
Yüregi sökülen beden yaşar mı?

Dün yine toplanmış “Munzur için ne yapabiliriz” diye  beynimizi çatlatırcasına kafa yoruyorduk. Munzur da çırpınarak ölüp giden ala balık kadar çırpınır haldeydik.

Birbirimize ikrar verdigimiz bir dostum, söze başladı. Boğazı dügümlendi, sonrasın da gözlerinden yaş döküldü.
“Benim oğlumun adı Munzur” dedi ve sustu.
Bütün evrendeki canlı olan herşeyin ölüm merasiminde gibiydik.
“Munzur akmazsa” dedi ve devam etti. “Birgün sekiz yaşındaki oğlum bana “Baba benim adım neden Munzur” diye sorduğunda...

Dersim diyarında sevdalara ilham, yaraya merhem, insanlığa umut  olmuş mas mavi akıp giden bir ırmaktı derim.
“Beni adını aldığım Munzur’a götür” derse...
O ırmağı barajlarla boğup öldürdüler derim...
“O halde neden öldürmelerine izin verdin Baba” derse...”

Dostum gözlerinden akıp giden Munzur’a hüzün içinde bakarcasına gözlerini önüne düşürüp susuyor. Hepimizin gözlerinde Munzur akıyor, hepimiz susuyoruz.
Adına Munzur konulan bütün çocukları düşünüyorum...
Ne kadar çok, nasılda kalabalıklar.
Adına Munzur denilen çocuklar için akmalıdır Munzur...
Jaru Diyar’ın memleketi Dersim için akmalıdır Munzur...
Atalarımız, suyunun paklığına elleriyle dokunarak onur yemini ettiler.
Atalarımızın onur yemini için akmalıdır Munzur...
Her memleket sohpetinde Munzur’u yad etmeyen bir Dersim’liye rastladınızmı?

Dilimizin lal olmaması için akmalıdır Munzur...
Hangi siyaset Munzur’un akmasından daha önemli olabilirki...
Munzur akmazsa, Düzgün Baba cem tutmaz...
Bozatlı Xızır bir daha dönmemek üzere çeker gider...
Yavru ceylan kendini uçurumun dibine bırakır ölür...
Aşklar yalan, sevdalar sahteleşir...
Neyimiz kalırki geriye, boynu büküklügümüzden başka...

Yapılan bu baraj, bir tepki ölçme aracıdır. Sonrası hızla gelir. Munzur sekiz yerinde hançerlenerek ölür, bu barajın adı hançer bir...
Hani Munzur’u öldürmeyecektik, hani yemin etmiştik Munzur akacaktı. Adı Munzur olan cocuklara cevabız varmı?
Etigimiz yemine sadık kalmak zorundayız. En zor anımızda bize umut olan Munzur, şimdi bizden umut beklemekte.

Gözü yaşlı, bakışları yaralı...
Munzur bize bakıyor...
Munzur akacak diyerek, dünyanın neresinden olursak dara  kalkalım...
UMUDU ÖLDÜRMEYELİM...

  Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız